فریاد را همه میشنوند

صدای سکوت

در این آشفته بازار شنیدن ،هنر است

گفتم دهنت  گفت  منه  دل  بر  هیچ

گفتم  زلفت  گفت  پراکنده  مگوی

                                      باز آوردی حکایتی پیچا پیچ

ابوسعید ابوالخیر

نیست امروز کسی قابل زنجیر جنون

صائب تبریزی

باز هم دل بی قراری می کند

در میان گریه زاری می کند

باز می خواهم تو را پیدا کنم

تا الهه بر دل شیدا کنم

باز می خواهم غم دلدادگی

نگذرم از عشق ، من به سادگی

آمدم تا باز هم دلخون شوم

در پی لیلای خود مجنون شوم

جای من در کوچه های بی کسی

لحظه هایم لحظه ی دلواپسی

هر نفس یاد تو در یاد من است

این سکوت من چو فریاد من است

باورم کی می شود تو رفته ای

دل بریدی از من دلخسته ای

من به جورت دلبرا خو کرده ام

باز هم بر سوی تو رو کرده ام

باز کن آغوش دل را بی کسم

من برای دیدنت دلواپسم

عشق می خواهم که درمانم کند

بی سر و پا و پریشانم کند

یار می خواهم فدایش جان کنم

هر چه خواهد هر چه گوید آن کنم

هست جانم ذره ای از مهر او

بی نیاز از دیگران از مهر او

ساقی سیمین تنم خشک است لب

دل رمیده از غم و پرتاب و تب

یک نفس آیا شود در وا کنی؟

یادی از این بیدل تنها کنی

دور از نامحرمان تنها شویم

یک نفس فارغ از این دنیا شویم

تا کنی ناز و ز جان نازت خرم

در سکوتی سرد ماهت بنگرم

آن نگاه مست تو مستم کند

نیستم گرداند و هستم کند

تا که لب بگشایی و افشانی تو در

تا شود مینای دل از عشق ، پر

تا سحر یک شب شوم مهمان تو

صبحدم این دل کنم قربان تو

دامنت را مامن این دل کنی

کهنه زخم هجر را درمان کنی

لب گذارم بر گل سیمای تو

سیر بینم آن رخ زیبای تو

بر کشم دستی به زلف چون شبت

" فریبا عظیمی "

همیشه از خوندن دلنوشته اش عطشی میگیرم نگفتنی !

يه كليد كهنه چرخيد توي قفل سينه م انگار

يه دل شكسته افتاد زير دست و پاي زوار

دلمُ نذر تو كردم كه هنوز دل نگرونم

چي مي شد مثل كبوتر ، زير ايوونت بمونم

مث خواب بود مث رويا، مث لمس آسمون بود

تو هياهوي صدا ها ، يه سكوت مهربون بود

پاي حوض نقره پوشت ، رو به گلدسته نشستم

دلمُ به قفلاي پنجره فولاد تو بستم

نه سر گلايه كردن ، نه دل شكوه شنيدن

نه اميد دل سپردن ، نه توان دل بريدن

يه كليد كهنه چرخيد تو ي قفل سينه م انگار...

 عبدالجبار کاکایی 

چون نفس از جستجوی خویشتن   آگه  نی ام

اینقدر دانم که چیزی هست و من  گم کرده ام  

(بیدل)

سلام دنیام، امشب تهران، بعد ترکیه و... به امید خدا، ایشالا که به سلامتی سفرت رو ادامه بدی و زودتر سلامتی کاملت رو بدست بیاری، از ته قلبم از خدا خواستم، برات دعا کردم، آرامش عجیبی دارم. خدا تو قلبمه و حسش میکنم.میدونم که خودش مراقبت هست. ایشالا زودتر لبات خندون و دلت شاد بشه. دنیا جونم، از فرسنگ ها فاصله صدای قلب مهربانت را می شنوم، و زیباترین سمفونی را برایم خلق میکند. هر لحظه در یادم هستی و لحظه ها، سلامت را به این حوالی می رساند، مهربانم، سلام واژه هایم را بپذیر،که از عمق دریای این دل به سوی تو موج می زند، و تنها در ساحل چشمانت آرام می گیرد. یادت باشد تو یک آمدن به من بدهکاری. و من منتظرت هستم.

با تمام وجودم دوستت دارم‌
چهارشنبه ششم بهمن ماه نود و پنج

سلام عشقم. فکر کنم الان رسیدی، دلت شاد و تنت سالم، آرزو میکنم که لبانت خندون باشه. دلم خیلی برات تنگ شده. اینجا لحظه ها به آهستگی یک عمر آرام می گذرند. اما چیزی که این بی قراری ها را آرام می کند تنها یاد تو و  نام تو است که همیشه در دلم زمزمه می کننم. مهربانم، آسمان اینجا پر از یاد توست. آرام و بی صدا غروب می شود. از وقتی که رفتی روزهایش کمی سرد شده و شب هایش کمی بیشتر سردتر، ولی من منتظرت هستم. تا که بیایی و گرما بخش وجودم باشی. 

خدا جونم مراقب دنیام باش‌ ‌
پنج شنبه هفتم بهمن ماه نود و پنج