چقدر کم دارم تو را ...
در چار چوب این بهشت کاغذی
همین بهشت پر از شکوفه های کوچک آبی!

ولی بعد از این همه سال،
آنقدر نقاش خوبی نشده ایم
که بتوانیم دست بکشیم!
از هر آنچه آزارمان می دهد

اما زعفران راکه میسابی به دانه دانه اش توجه میکنی..!!

ز سمت مشرق جغرافیای عرفانی

دوباره پلک دلم می پرد نشانه ی چیست؟

شنیده ام که میآید کسی به مهمانی

کسی که سبز تر است از هزار بار بهار

کسی , شگفت کسی آن چنان که میدانی

کسی که نقطه ی آغاز هر چه پرواز است

تویی که در سفر عشق خطّ پایانی

تویی بهانه ی آن ابرها که می گریند

بیا که صاف شود این هوای بارانی

تو از حوالی اقلیم هر کجا آباد

بیا که میرود این شهر رو به ویرانی

کنار نام تو لنگر گرفت کشتی عشق

بیا که یاد تو آرامشی است طوفانی

#قیصر امین پور

مثل تسلیم تنی تشنه، به خُنکای قطره های باران
مثل شنیدن هزار بارۀ یک آهنگ تکراری
مثل یک موج سواری داغ، درآشوب دریایی طوفانی
مثل رفتن تا انتهای راهی که بازگشتی ندارد...

من با " کمی دوست داشتن " زنده نمی مانم
با کمی دلخوشی، با کمی لذت
من یک التهابِ داغِ نفس گیر می خواهم
یک آغوشِ گرم در سردترین فصل سال...
چرا نمی فهمی
آنهایی که با "کمی دوست داشتن" زندگی کرده اند، مرده اند...

خدایا

کودکان گلفروش را میبینی؟

مردان خانه به دوش ...

دخترکان تن فروش مادران سیاه پوش ..کاسبان دین فروش ...محرابهای فرش پوش..پدران کلیه فروش..زبانهای عشق فروش...انسانهای آدم فروش...همه را میبینی؟!می خواهم یک تکه آسمان کلنگی بخرم!

 زمینت بوی زندگی نمی دهد.

ازاینکه بعضیها نمیان سمتت ناراحت نشوایراد ازتو نیست

مگس هیچوقت سمت گل نمیره

همیشه میره سمت یه چیزی مث خودش  

**********

تمام غصه هایی که برایت خوردم بالا آوردم

طعم بیهودگی می داد

******

وقتی داشتی می رفتی گفتی دیگرهیچ کس رو مثل من نمی تونی پیدا کنی

توی دلم گفتم اتفاقا خوبیش همینه

********

عزیزم

دیگرحتی نمی خواهم آرزویت باشم 

آرزو می کنم او آرزوی تو باشد

آرزوی او دیگری

تو زندگی هرکس ،آدمایی هستن که همین که هستن آدم باید بره بهشون بگه عاشقتم که دارمت 

خدارو شکر که هستی 

گريه‌هايم را بگير و قسط آخر را بده

يك لباس مجلسي از بي‌كسي‌هايم بخر

خستگي‌ام را هميشه خرج موهايت بكن

جمعه‌هايت را بدون من به مهماني‌ ببر!

دست و پا گيرم، تو اعصاب خرابم را بگير

مُفت بفروش و دوباره خرج دانشگاه كن

خوب مي‌داني فقط توي سياهي زنده‌ام

پاي مويت را يواش از خانه‌ِام كوتاه كن!

من كه دائم غرق كارم، نيستم، پس خواهشاً

پول آب و برق را با دل‌خوشي‌هايم بده

جان من حتّي براي حرف‌هايت مي‌رود

در قسم‌هاي دروغت خواهشاً جايم بده

در حراجي‌ ، چشم‌هايم را به دلّالي ببخش 

خنده‌ام را بي‌صدا صرف خريد ميز كن 

از اضافه‌كاري‌ام يك دست مُبل نو بخر

توي سمساري مرا با تابلويي تعويض كن!

توي مهمانيت از من پايه‌ي خنده بساز!

غصّه‌ام را سوژه كن در لابه‌لاي گفتگو

با تمام زخم‌هايم لحظه‌اي شادي بخر

آرزويم را براي جمع، مثل جوك بگو!

توي عقد دوستم با همكلاسي‌ات برقص!

حلقه‌ات را مثل اسمم در كمد پنهان بكن

كل شب از پيك‌هاي يك غريبه مست شو

باز فردا نسبتت را با غمم كتِمان بكن!

باز بفروشم، دوباره خانه را آتش بزن

ريشه‌كن كُن، اين همان فصل شروع درد‌هاست 

گفته بودم، گفته بودم... و كسي باور نكرد

چشم‌هايت ابتداي انقراض مردهاست! 

گفته بودم، آخر تاريخ در دستان توست

گفته بودم ابتداي رنج ميراث من است

گفته بودم، گفته بودم... و كسي باور نكرد

گفته بودم كه قيامت چشم‌هاي اين زن است!

..