نیستی نبودنت مرگ عجیبی دارد...
بی کسی دربدری حس غریبی دارد...

رفتی از رفتن تو غنچه ی دل پژمرده است
عاشق زار ببین درد مهیبی دارد...

حسرت روز و شبم دیدن یک لبخندت...
دیده ی مست تو اما چه فریبی دارد...

سوز و ساز و همه ی راز و نیازم ز تو شد ...
وادی عشق تو الحق چه نشیبی دارد...

آی ای غنچه ی زیبا سخن و خوش لبخند...
گردش عمر بدونت، چه نصیبی دارد؟؟؟