درباره ما
نه کنارت نشانیم
نه ز پیشت برانیم
به کجا می‌کشانیم
گل زهرا بیا بیا
ای که فصل آمدنت، زیباترین فصل زندگانی است و حضورت، گویاترین پیام آشنایی.
ای که باب خدایی و واسطه فیض، دریای رحمتی و بی کران مهر.
مارا در یاب!
ما را دریاب که خوب می‌دانیم این ماییم که در غفلت به سر می بریم، در غیبت از خود و مولای عشق و شما حاضرترین حاضرانید.
این ماییم که پرده غفلت و زنگار عصیان، چون خاری در چشمانمان غلتیده و مانع دیدار یارمان گشته است.
این
ماییم که معرفت شما را کسب نکرده و بدون شناخت، بانگ عاشقی و یاری سر
می‌دهیم، غافل از اینکه معرفت شما الفبای عاشقی است و بدون این مهم،
پانهادن در میدان عشق‌ورزی کاری بس بیهوده است.
این ماییم که شما را در پس پرده غیبت به انتظار نهاده‌ایم.
آری! منتظر واقعی شمایید که در انتظار ظهور ما از غفلت و خودیت و از سردرگمی و حیرت نشسته‌اید.
این،
ماییم که چونان فرزندانی ناسپاس، یادی از پدر سفر کرده‌مان نمی‌کنیم، پدری
مهربان که از اعمال و رفتار نابخردانه فرزندانش، چشمانش به اشک می‌نشیند و
دل رؤوف و پرعطوفتش از بی‌مهری ما طوفانی می‌شود.
این ماییم که معنی
عدالت را به درستی نمی‌دانیم و مدینه فاضله مهدی را باور نداریم و آن دولت
کریمه که عدالت را با تمامی معانیش محقق می‌سازد، به خاطر نداریم.
آری،
اگر به یقین آرمان شهر مهدوی را می شناختیم و باورش می‌کردیم، آنگاه مضطر
واقعی می‌شدیم و بی‌تابانه مشتاق آمدنش می‌بودیم و برای تحقق آرمانش مهیا
می‌شدیم.
این، مائیم که شما را تنها در دعاهای ندبه و فرج و در آدینه‌ها
که دلهای‌مان غرق دلتنگی است، یاد می‌کنیم و در عرصه‌های دیگر زندگی، در
کار و ازدواج و تحصیل و هزاران‌هزار لحظه دیگر به دست فراموشی سپرده‌ایم.
پس ای مولای عشق! ما را دریاب!
برایمان دعا کن تا از غیبت به درآییم و زنگار غفلت را بزداییم.
برایمان دعا کن تا جام معرفتت را سر کشیم و مضطر در پی‌ات باشیم.
برایمان دعا کن که تنها شما را الگوی زندگی خویش قرار داده و از هرچه ناپاکی است، به دور باشیم.
به خدا قســم تو می‌آمــدی، اگر «اعمــــــــالمــــــــان»
همچون «حــــــــرف‌هایـــــــمان» این‌قدر زیبا بود
|
منوی اصلی
نویسنده: 
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید