شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند .

فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته .

 شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و

شعرهایش بوی آسمان گرفت

 
و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و

دهانش مزه عشق گرفت .

خدا گفت: دیگر تمام شد.

دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود.

زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود،

 زمین برایش کوچک است

و فرشته ای که مزه عشق را بچشد،

آسمان برایش تنگ