گاهی با خود میگویم شاید دوباره او را ببینم ...

و باز یه ذهنم فریاد میزنم ... آرام باش دیدار او خیال است  و محال...

...فقط میدانم عطر تنت خواب را از چشمان من ربوده ...

مرهم زخم کهنه ی دلم دیدار توست ... و شاید فراموشی...

هیچ کدام میسر نیست ...و من مثل مار گزیده ها تا صبح این سو آنسو میشوم...

-- خلاصه دست نوشته های من به او ---