این که گفت شاید درست باشه ، این که گاهی می خوای کسی را فراموش کنی اما نمیشه مدام در ذهن تو جریان داره حضورش را حس می کنی و گاهی از این هم عمیق تر باهاش زندگی می کنی در تمام لحظه هات حاضره انگار جزیی از وجوت شده و زمانی که می خوای فراموشش کنی انگاری بخوای یک عضو از بدنتو ببری درد می کشی و آخر سر هم رهاش می کنی و نصفه نیمه و زخمی بهت آویزون شده و فقط جای زخمو بیشتر می کنی

پس برای فراموش کردن نباید فراموش کرد باید زندگی کرد و ادامه داد با همون احساس و همون خاطره

زور زدن فقط دردتو بیشتر می کنه

بعد از مدت ها نوشتنم اومد