ای ماه زیبا

               که از آن بالا

               به محبوب من می نگری

               به او بگو 

               در دوردست نبودنش 

               تک درختی بی سرودم

               که شاخه هایش هر شب

               خواب پرنده می بینند

               زیر آسمانی بی پرواز 

               که افق هایش را

               کلاغ های فاصله

               به یغما برده اند

               و من پر از غروب های دنیا

               در گوشه ای از عشق

               حواسم را پرت می کنم به تو

               ای ماه زیبا

               که از آن بالا

               به محبوب من می نگری