دارم دوباره

با زمزمه ترانه عشقِ تو _ متولد می شوم.

باور کن 

دل به خواب ِگهواره ای بسته ام 

که

بدستِ نوسان زمان 

مرا به  لالای رویای خیال تو خواهد برد .

 ببین

من چون همه نوزادانِ

پای ناخواسته به دنیا گذاشته _ بی گناهم 

تنها, اتفاق عجیبی مرا تا خوابِ ستاره

وُ

کمانِچشم تو برد .

به خدا به هیچ مقصودی پای

ازگلیمِ نداشته ام بیرون نگذاشته ام 

 فقط نمی دانم کدامین حرکت اجرام

وُ

منظومهآسمان رویای من 

مرا به سمت هیاهوی پشت سکوتِ آن همه سال 

آن همه فالِ آمدنِ تو 

آن همه خیال وُ رویا 

آن همه دل دل کردنِ ندانسته وُ ناخواسته ام برد !

به خدا من گناهی ندارم 

تنها

پس از یک سلام و حال و هوای هربار 

این بار دل از کف من پر کشید 

وُ

به بامِ تو نشست .

حالا کدامین شرع و شارعِ بی تمنا 

از حکم من دل می بُرد

وُ

مرا به صلیبِ دور ازدستان تو میکشد ؟

بیا برویم

روبروی پنجره خورشید بنشینیم 

وُ

بگوییم ما سهم هم از چرخش آن همه ستاره ایم 

که در کودکی هامان گرفته ایم.

بیا به  دیدارِ روئت مـــــاه برویم 

وُ

از مشورت ِ مهتاب و آسمان پی ببریم

که

می شود بی هیچ قید و بندی عاشق شد

وُ

ماند .

بیا گاهی

هرازگاهی به بوسه ای متولد شویم 

وُ

جشنِ دوباره آغازعشق را برپا کنیم