نیوتون خوش‌اقبال، فرزند شاد علم!  کسی که می‌توان آرامش خیال دوران جوانی‌اش را با خواندن کتاب نورشناخت،  و زندگی دوباره در رویدادهای شگفت‌انگیزش مشاهده کرد. طبیعت برای او یک کتاب گشوده بود که می‌توانست صفحاتش را بدون تلاشی و کوششی جدی و طاقت‌فرسا بخواند.

او از ادراک و بینش، جهت فروکاست مواد خام تجربه جست تا به آن چیزی سامان دهد که ظاهراً به نحوی خود به خودی از تجربه و آزمایش‌های زیبایش برمی‌آید و با غنای مهرآمیز و تأثیرگذار جزئیات به توصیفش همت گماشت.

او همزمان یک تجربه‌پرداز، نظریه‌پرداز، مکانیک و هنرمند شرح و تفسیر و بیان بود.

او مقتدر و سرافراز در برابر ما می‌ایستد و لذتش در آفرینش و ظرافت باریک‌بینانه‌اش در هر واژه و شکلی، قابل مشاهده است.

آلبرت اینشیتن