دوست دارم که بخوانی غزل ایجاد کنی
میل دارم که بخندی عسل ایجاد کنی

روی دشت تنت این بار که می آیی هم
زلف بندازی و کوه و کتل ایجاد کنی

اولی دینم و بعداً دلم اصلا تو بگو
مایلی توی کدامش خلل ایجاد کنی

خوش ندارم که به دنیا بنمائی رخ را
ناگهان شورش بین الملل ایجاد کنی

یا که آغاز کنی زلزله ی هجرت را
باز هم روی دل من گسل ایجاد کنی