دلم نزدیکی ِ آرامش را می خواست

اما به جای پرواز ،فقط دوید

این دویدن های بی پروا

دوریش را بیشتر کرد.

...........................................

من به درمـان نیاز دارم نه به مسکـــــّن

خدایا...!

کسی دردم  را نمی داند

کسی درمانم را نمی داند

تو که می دانی!

پس خودت بیا و درمانم شو

به مسکـــــّن اعتباری نیست

دلنوشته

پ.ن:شبیه یک آه شده ام....شبیه یک حسرت همیشگی