تو ماهی و من ماهی این برکه کاشی 

اندوه بزرگی است زمانی که نباشی 

آه از نفس پاک تو و صبح فردوس

از چشم تو و چشم تو و حجره فیروزه تراشی 

پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار

فیروزه و الماس به آفاق بپاشی 

هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم

اندوه بزرگی است چه باشی چه نباشی 

ای باد سبکسار ای باد سبکسار

مرا بگذر و بگذار 

مرا بگذر و بگذار

هشدار که آرامش ما را نخراشی