چه سخت است چشم انتظار آمدنی باشی

 که او مدت هاست با دیار تو قهر است

 ای باران

 تو بیا و ببار و بشوی این گرد و غبار پر از انتظار را

من مدت هاست با فنجانی در دست

 منتظر آمدنت هستم

 می خواهم به شکرانه آمدنت جشن بگیرم

 اما ساده

 تو بباری و من فنجانم را پر کنم

و استشمام کنم بویت را که با بوی چای و خاک در هم آمیخته

و سرمست شوم از امدنت

 و به شکرانه ات سر به سجود بگذارم و زبان به حمد