ما آدم معمولیا وقتی دلمون میگیره

 میریم لب پنجره

با ی لیوان چایی خیره میشیم ب دور دستا

احساس آرامش می کنیم

سلامتی ما معمولیا

ک ن آرزوی کسی هستیم

و ن آویزون کسی